اولین کسانی که اسلام آوردند چنین است:

اولین انسان و اولین زنی که ایمان آورد: خدیجه رضی الله عنها بودند.‏

اولین مرد بالغی که ایمان آورد: ابوبکر صدیق رضی الله عنه بودند.‏

اولین کودکی که ایمان آورد: علی رضی الله عنه بودند.‏

اولین کسی که از بردگان ایمان آورد، برده آزاد شده پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم و پسر ‏خوانده او، زید بن حارثه کلبی، بود.‏

نکته: نخستین زنی که به پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم ایمان آورد و یا نخستین فردی که به ‏ایشان ایمان آورد، خدیجه رضی الله عنها بود. او اولین کسی بود که وحی الهی را از زبان ‏پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم شنید و اولین کسی بود که قرآن را تلاوت کرد و نیز اولین کسی ‏بود که نماز را از پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم یاد گرفت، در نتیجه خانه خدیجه بعد از غار ‏حرا نخستین مکانی است که جبرئیل بر پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم‎ ‎‏ آیه‌های الهی را تلاوت ‏نمود. المراة فی العهد النبوی، عصمه الدین کرکر، ص 36.‏

بعد از خدیجه، علی بن ابی طالب، از میان کودکان، نخستین کسی بود که ایمان آورد. براساس ‏اقوال طبری و ابن اسحاق علی در آن وقت ده سال سن داشت. السیرة النبویه، ابی شهبه، ج 1، ‏ص 284.‏

ابوبکر صدیق از میان مردان آزاد و اشراف، نخستین کسی بود که به پیامبر اکرم صلی الله ‏علیه وسلم ایمان آورد. او از صمیمی‌ترین یاران پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم قبل از بعثت ‏بود که در مورد او رسول خدا فرموده است: «هیچ کس را به اسلام فرا نخوانده‌ام مگر اینکه ‏متردد می‌شدند و فکر می‌کردند؛ به جز ابوبکر که چون او را به اسلام دعوت دادم، بی‌درنگ ‏پذیرفت.» السیرة النبویه، ابی شهبه، ج 1، ص 284.‏

اسلام آوردن او، اسلام آوردن یک نفر نبود؛ بلکه مسلمان شدن او به منزله مسلمان شدن یک ‏ملت بود؛ و وقتی او داعی اسلام شد، نخبگان جامعه مکه دعوت او را پذیرفتند که عبارت‌اند از: ‏

‏- عثمان بن عفان رضی الله عنه در سن سی و چهار سالگی.‏

‏- عبدالرحمن بن عوف رضی الله عنه‎ ‎در سی سالگی.‏

‏- سعد بن ابی وقاص رضی الله عنه در هفده سالگی.‏

‏- زبیر بن عوام رضی الله عنه در دوازده سالگی.‏

‏- طلحه بن عبیدالله رضی الله عنه در سیزده سالگی.‏

این پنج قهرمان، نخستین میوه‌های درخت دعوت ابوبکر رضی الله عنه بودند که آنان را به ‏اسلام دعوت داد و آنها دعوت او را پذیرفتند و یکی یکی نزد پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم ‏آمدند و نخستین پایه‌های دژ دعوت را تشکیل دادند و خداوند توسط این گروه، پیامبرش را یاری ‏نمود و به دنبال آنها مردم یکی پس از دیگری به اسلام گرویدند و هر یک از این افراد، طلایه ‏داران دعوت به دین خدا بودند. گرچه تعدادشان اندک بود ولی دژ محکم دعوت و رسالت اسلام ‏به شمار می‌رفتند و در تاریخ اسلام پس از آنها هیچ کس به جایگاه آنها دست نخواهد یافت.‏